(nederlands) (français)



JMX album "AUTONOME"

In his sonic lab J-M classifies what he's heard over the past 30 years. The essentials that he first isolates and than translates into the future. The link goes from before, via now, towards later. The maxis JMX '1', '2' and '3' are the introduction, with feed-back. "Autonome" takes it further. It's medecine for the heart and the hips with unpredictable and unusual sounds. Inventive and refreshing!

"Autonome"" = 100% JMX and 200% 1999 - 2005.
Rhythm, harmony, melody, fantasy, emotion.
Urban dub-reggae versus cyberblues.
A diversity of atmospheres, a profusion of organic sounds. Wah-wah guitars that speak sign language. Funky beats and grooves that could win a beauty contest. Drums and basslines that shove and bark. World music that J-M paints his own colours. The ingredients are as much due to acciaccident as they are the residue of a long infiltration process: e.g. the birds in the garden ("S.A.B."), small change ("Resistance"), a passing car ("Muslim"), London's Notting Hill Carnival ("Thanx to Soca"), Lee "Scratch" Perry, Serge Gainsbourg, Ernest Ranglin, Jimi Hendrix...

The creative core team that surrounds Jean-Marie are:
dj Donotask, Patrick Bylebyl, Philippe Comte, Angelique Willkie and Aura Msimang Berton.
And then there are the guests on this album: Kaz Lux, Filip Casteels, Hans Helewaut, Stoy Stoffelen, Patrick Riguelle and François Garny.
Along with the core group, they contribute to a combination that is both internationally and musically diverse. And... for those who haven't yet heard the JMX maxis, the free bonus cd along with "Autonome" will give them plenty of listening and dancing pleasure!
tek1.jpg - 16896 Bytes


mp3 the tracks: created by:

   

LOOPELI

Kaz Lux / JMX / dj Donotask
MUSLIM JMX / Hans Helewaut / dj Donotask
S.A.B. - S.A.B. live         JMX / Angélique Willkie
YEP live JMX / dj Donotask
I KNOW A Willkie / JMX / P. Bylebyl / Ph. Comte / dj Donotask
HH DUB Aura Berton / JMX / Philippe Comte / dj Donotask
RESISTANCE Angélique Willkie / JMX / dj Donotask
HAWAIIAN DUB JMX / Patrick Riguelle / Filip Casteels / dj Donotask
THANX TO SOCA JMX / Aura Berton / dj Donotask
FIESTA JMX / Werner Stoffelen / Philippe Comte
PECOS JMX / Patrick Bylelbyl
YEP JMX / dj Donotask
POPSZ JMX / Patrick Bylebyl / Philippe Comte / dj Donotask
TREMOL JMX / Hans Helewaut / dj Donotask
CORSE JMX / dj Donotask
250 BPM Freestyle JMX / dj Donotask
BIG E JMX / Hans Helewaut
HELP! JMX / Chico Hamilton





AUTONOME


is beschikbaar via
est disponible via
is available through
  SONIKATTAK



media releases:

Goedgekozen titel alvast: Autonome omschrijft perfect de wijze waarop JMX zich aanpast aan het woeste hedendaagse klanklandschap. Het resultaat is een fragmentarische reis door culturen en continenten. Koesterplaatje, een geniale stuiptrekking van 's lands meestgevierde producer.
(De Standaard - 1999)

Gitarist/producer Jean-Marie Aerts, met TC Matic al z'n tijd ver vooruit, blijft zijn reputatie van vernieuwer waarmaken. Op 'Autonome', z'n eerste full-cd onder eigen vlag, prepareert hij een ratatouille van dub, triphop, funk, Afro en de verscheurende blueslicks die zijn handelsmerk zijn.
(Knack - 1999)

...De plaat boeit door haar grilligheid, en door de geest van avontuur die er doorheen waait.
(Het Volk - 1999)

'JMX is in the house' klonk het 10 jaar geleden op 'Mental Floss for the Globe' van Urban Dance Squad. Deze keer is het UDS dj DNA (Donotask) die Jean-Marie Aerts bijstaat op zijn eerste (!) full-cd. De cd begint met het sterke 'Loopeli', een funky track met een opgejaagde bassline die naar het einde toe volledig ontaardt in scratches en gitaarnoise. 'Yep live' is een uitstekend stukje moderne stadsblues met Aerts die ingehouden (naar zijn normen dan) gitaar speelt. 'HH Dub' klinkt als een mix van Jimi Hendrix' 'Third Stone from the Sun' en 'Are You Experienced', en dit was waarschijnlijk de bedoeling. 'Resistance' is pure beat poetry... Jean-Marie Aerts heeft een eigenzinnige en uitstekende cd afgeleverd: JMX is definitely in het house.
(Plastiks - 1999)



In de groove
...Zijn nieuwe bestaan eert hij met een nieuwe naam, JMX, en een cd-titel die er niet om liegt, Autonome. Er staan elf stukken op, en de bijhorende bonus-cd bevat materiaal dat de jongste jaren enkel op vinyl verscheen. Alle muziek steunt op zware baslijnen, wat haar groovy maakt. Maar daarop stapelen Aerts en zijn eerste secondant dj Donotask allerlei samples, patronen en toevallig gevonden geluiden. De invloed van rhythm 'n' blues trilt soms door, etnische elementen ook. Het maakt deze cd tot een neefje van 'My Life in the Bush of Ghosts' de cd waarmee David Byrne en Brian Eno in 1980 hoge punten haalden. ...Dat zowat alle songs op grooves berusten, is duidelijk. Jean-Marie heeft er een theorie over. 'Ik zag eens een documentaire over vliegdekschepen. Je had zo'n batman, die seinen geeft aan de vliegtuigen om ze goed te laten landen. Wel, de commentator zei plots over de piloot: 'He's out of the groove.' En dat is het: als je in de groove zit, zit je juist. De groove neemt je mee in zijn ritme, geeft je een goed gevoel. Je gaat erin mee, en geneest.'...
(De Standaard - 1999)

Annoncé par une série de maxis tout simplement appelés '1', '2' et '3', Jean-Marie Aerts, alias JMX s'entoure d'une équipe de choc (dj Donotask, Patrick Bylebyl, Philippe Comte, Angélique Willkie et Aura Berton) pour nous offrir un album 100% cyber-expérimental bourré de références. De Hendrix à Lee 'Scratch' Perry en passant même par du Serge Gainsbourg, et des chants d'oiseaux, l'ex-guitariste du fameux groupe belge TC Matic, nous prouve encore une fois l'étendue de son talent. En effet, ces dernières années, on aura pu le voir aux côtés du chanteur Arno, Urban Dance Squad, The Neon Judgement, Jo Lemaire... Un tas de collaborations sur album ou en concert qui ne l'ont aucunement empêché de mettre à bien son projet musical très justement intitulé 'Autonome'. Car ici, la musique va au gré du rythme, s'amusant principalement à nous paraître cohérente et agréable, sans oublier ici et là, son lot de surprises. A l'aide de sample orientaux et de dub, JMX nous construit un album fort intéressant qui a su éviter le trop-plein de basse régulièrement associé à la musique communément appelée électronique. Soit onze titres originaux accompagnées d'un 'Free bonus cd' comprenant des titres extraits des maxis '1', '2' et '3'. Un album original et plein d'humour. A découvrir rapidement...
(6 Bears - 1999)






Jean-Marie Aerts is, naar Belgische maatstaven gemeten, een legende. ...Zijn verrichtingen bij TC Matic blijven ongeëvenaard en ook als producer (zie o.a.: Luc van Acker; de eerste Urban Dance Squad) behoort Aerts tot de Europese top. De jongste jaren hield hij zich vooral bezig met zijn eigen project JMX, dat nu met 'Autonome' eindelijk aan zijn langspeeldebuut toe is. JMX staat voor een synthese van dertig jaar popmuziek en laveert van dubreggae naar gruizige cyberblues, absorbeert onderweg flarden funk, jazz, r&b, industrial en wereldmuziek, maar het resultat van al die kruisbestuivingen valt moeilijk in één stillistisch hokje onder te brengen. De luisteraar valt van de ene verrassing in de andere, hoort nu eens echo's van Lee Perry, dan weer van Gainsbourg en wordt zo regelmatig op het verkeerde been gezet. JMX koppelt immers frivoliteit aan abstractie, twijfelt tussen opwinding en ontspanning, en slaat uiteindelijk die richting in die je het minst van al verwacht. ...
(De Morgen 1999)

JMX se lance ici dans des expérimentations groovy et déjantées quelque part entre Can, Jimi Hendrix et James Brown. ... cet album allie dans un grand mélange la science guitaristique d'Aerts, la folie iconoclaste héritée des années punk, un groove percussif de la meilleure trempe, un soupçon de dub et même une pincée de blues. Mais hormis le délicieusement funky 'I Know' l'album ressemble trop souvent à une simple jam session à l'usage de quelques curieux.
(Télémoustique - 1999)

... Het album staat vol van ogenschijnlijk onafgewerkte ideeën voor knappe songs maar gelukkig werden de spanning en intensiteit van de jamsessies onaangeroerd gelaten en kunnen wij genieten van de magie waarmee ouwe rot Aerts nog steeds opereert. Een koesterplaat.
(Gonzo Circus - 1999)



Jean-Marie Aerts, goeroe van de Belgische rockproducers, heeft de crème de la crème van muziekmakend België & Nederland in zijn stoottroepen geplaatst: dj DNA (Donotask, van UDS!), Angélique Willkie, Hans Helewaut en zowaar Patrick Riguelle. Jean-Marie's experimenten als JMX doen soms sterk denken aan Bill Laswell's vernieuwingsdrang op diens Axion-label. JMX schippert tussen Praxis, de vroegere Urban Dance Squad en Little Axe, met soms en snuif uit het verteerbaarste van Ninja Tune, bijvoorbeeld. Laidback hiphop-beats met een bluesgitaar erover, funky crossover-pop of licht avant gardistische spacedub, JMX draait er zijn bottleneck niet voor om. Toch missen veel tracks een broodnodige drive, een soort power of bezieling die iemand als Laswell wel uit zijn gastmuzikanten en uit de instrumentatie haalt. Maar goed: JMX is een nobel, verfrissend project, daarom: hulde. JMX groeft!
(RifRaf - 1999)

Begin jaren '80 vierde Jean-Marie Aerts, toen al een veteraan, triomfen met de groep TC Matic. Daarna zette Aerts, gitarist van huis uit, een bloeiende carrière op als producer, met onder andere Mental Floss for the Globe, het Urban Dance Squad-debuut, als geruchtmakend resultaat. En nu werkt Aerts, heel hip, met loops, beats en samples. Dus hebben we hier zijn debuut-cd als JMX, na een stel 12-inches op het Fusebox-label die hier keurig op een gratis bonus-cd worden bijgeleverd. Niet dat ik nu tegen het plafond hang, daar niet van. Aerts is nog immer een begenadigd gitarist, wiens elastische snarenwringsels prominent aanwezig zijn. En dat heeft wel weer iets fris in het triphop-veld, waar we deze plaat vor het gemak maar zullen positioneren. Maar het blijven mager uitgewerkte grooves, die zelden afgeronde nummers worden. Het ontbreekt Aerts denk ik toch aan verbeeldingskracht en compositietalent, noodzakelijk om zo'n project tot een goed eind te brengen. Ondanks de prominente inbreng van dj Donotask (voorheen DNA), want die had Aerts dan wel weer overgehouden aan de UDS-connectie.
(NL - Muziekkrant Oor - 1999)

Voor AUTONOME, het verbluffende fullcd-debuut van JMX, het nieuwe project van Jean-Marie Aerts, haalde de uitgeweken Zeebruggeling de ritmesectie bij de Franse Babylon Fighters, de dj bij Urban Dance Squad, de mosterd bij tientallen verschillende muziekgenres. Het resultaat: soundscape-achtige songs tussen Serge Gainsbourg (de single I KNOW, met vocals van Angélique Willkie) en beat poetry (Resistance), die vol zitten van de geluidslagen, en waarin Aerts z'n gitaar graag naar de maan mag laten huilen. Daar waar Arno bij het gelegenheidsproject Charles & the White Trash European Blues Connection het verleden innig omarmde, kijkt Jean-Marie Aerts met JMX de 21ste eeuw in het volle gezicht aan. Met zonnebril, maar soit. Omdat JMX een bij elkaar getelefoneerd project en geen groep is, trad Aerts nog maar enkele keren met z'n nieuw geesteskind op. Hopelijk komt hier zeer spoedig verandering in. Ondertussen zou AUTONOME wel eens tot een mijlpaaltje in de vaderlandse pophistorie kunnen uitgroeien. (Kwotering: 9)
(De Zeewacht - 1999)


Jean-Marie Aerts: de TC Matic à des plaisirs plus autonomes. A 48 ans, Jean-Marie Aerts parle toujours de musique avec une lueur qui pétille dans le fond des yeux. L'homme a connu beaucoup d'expériences, mais n'a sans doute jamais été aussi heureux que le jour où il a vu le produit fini de l'album JMX. Son album... AUTONOME, l'album de JMX représente la synthèse idéale de toutes les influences de Jean-Marie Aerts. Blues, funk, rock, dub se fondent dans une moule personnel où l'émotion va de pair avec la précision technique apportéé à la production. "Il n'y a pas une direction qui s'est imposée. Ce cd est le fruit d'un travail personnel à la maison sur lequel ont contribué des artistes issus de courants divers. C'est ce qui en fait sa force..."
(La Dernière Heure - 1999)

Jean-Marie Aerts, of de persoonlijke incarnatie van 25 jaar vaderlandse popgeschiedenis. Toen ondergetekende nog dagelijks zijn pampertje vulde, gooide Jean-Marie reeds hoge ogen als gitarist bij Raymond van het Groenewoud. De volledige lijst van platen waar Aerts een hand in had, zou ons te ver leiden, maar zijn werk met TC Matic en Urban Dance Squad zal de onverbiddelijke factor tijd moeiteloos trotseren. Dat JMX nog altijd zijn vinger op de muzikale pols houdt, bewijst hij met 'Autonome', een plaat die een geslaagde weerspiegeling is van zijn eigenzinnige geest.
(Plastiks - 1999)



JMX is het project van duizendpoot Jean-Marie Aerts (TC Matic en veelgevraagd producer). Na een reeks 12 inches op het Fusebox label, is AUTONOME het debuut van JMX. Aerts aanpak doet sterk denken aan een freestyle sessie waarbij iedere muzikant een groot stuk vrijheid krijgt. Aerts zelf (op gitaar) en Donotask (DNA) zijn verreweg het dominantst aanwezig. Bij opener 'Loopeli' en het freaky 'Muslim' (dat zo lijkt weggelopen uit de jaren 70) is het resultaat uiterst boeiend. Wanneer JMX meer de liedjeskant opgaat, blijkt de aanpak te gekunsteld of juist te zielloos. Dat maakt Autonome tot een album dat leidt aan gebrek aan diepgang en bijgevolg niet blijft hangen. Ondanks de bedrevenheid van de individuele muzikanten. (NL - Update - 1999)



'In de analen van de Belgische popgeschiedenis worden geen voetnoten maar hoofdstukken aan hem besteed en sinds twee jaar schopt hij als krasse knar even hard als ten tijde van TC Matic, zij het heden ten dage wel met beats en samples. Vandaag laat de God van de Belgische rock zich bijstaan door dj DNA... Hier is Jean-Marie Aerts'

Het is de gesampelde intro van YEP live, de stem ratelt als die van Chantal Pattyn, het is Chantal Pattyn. Haar met complimenten bezaaide aankondiging krijgt door een vervormer een metalen klank, een bedankje terug van Jean-Marie. JM mag pochen. Midden jaren zeventig peuterde hij bluesattacks uit zijn versterker in de schaduw van de pas doorbrekende Raymond van het Groenewoud, gezelde even later gitaarsnaren bij TC Matic, hij was producer van Mental Floss for the Globe (Urban Dance Sqaud) - het ikoon van de crossover - en steunde half repeterend Vlaanderen (van El Fish tot Jo Lemaire). Deze mens schoof ook al eens uit, maar dat heb je nu eenmaal met bezige bijen. Met JMX timmert de beul die ooit Oh La La La haarscherp vijlde reeds een aantal jaar aan een nieuwe weg, sinds kort bergopwaards met de cd Autonome. Aerts laat zich begeleiden met wilde grooves uit het huis van dj Donotask (= DNA, geluidentovenaar bij UDS). De big beats dreunen om je heen, zuiders getinte Beck-techno verhit de sfeer, scratches klieven de onschuld, funky breaks peppen de danssfeer voortdurend op. Samples versieren speels de sound: smurfen die jodelen, vogels die kwetteren, bosmannen die lachen, een verdwaald gebed van een Arabier, kikkers die boeren, raplijntjes die gebroken worden. Gezamelijk zorgen ze voor een groovy en open basis die een likkebaardende Jean-Marie uitnodigt om met bluesy licks te schieten. Dat doet hij met een enthousiasme waarin de bezielde gitaarjams gezellig keuvelen als de gitaar van Hendrix, schalks gekscherend met de geluidseffekten van Peter Frampton, hevig als een jonge Santana-solo lurkend aan een dikke buizenversterker, maar steeds ad rem als snaren met ervaring. Nergens ontloopt Jean-Marie de dans, nergens gaat hij belerend het kijk-eens-moeder-zonder handen Steve Vai-pad op. Neen, Aerts stelt zichzelf ter beschikking van de groove. Zo hoort het nu eenmaal. Gastmuzikanten leveren gedienstig hun verfijning, waaronder bijdagen van Patrick Riguelle, Hans Helewaut en heerlijk: de daden van soulwoman Angélique Willkie die sensuele toppen scheert in S.A.B., het sexgehalte van de naar Gainsbourg geurende funky motherfucker I Know met 20 graden doet stijgen en hete dampen ademt in de elektro-jazz van Resistance. Vlinders fladderen in Hawaiian Dub, exotische riedels versieren het guitig Afrikaans gekir van Aura Berton ter hoogte van Thanx to Soca, Fiesta ontaardt in een vet chemical beats-gevecht en in Pecos worden alle rastamuffin-registers opengezet om swampman Aerts uit zijn bluesy hol te lokken. Tout court: Jean-Marie Aerts est en plain forme, zoveel is zeker. Dit vuurspuwend goedje kan op een podium allen maar voor gelukzalige ongelukken zorgen. Voor zij die er niet genoeg van krijgen: zeven extra nummers wachten ongeduldig op een bonus-cd.
(www.planetinternet.be - 1999)

Je vais surtout passer X-Roads et I Know (single-version) ! De l'album 'Autonome' je retiens surtout Loopeli que j'aime beaucoup avec son côté hypnotique très Krautrock, S.A.B. intéressant parce qu'il mèle une partie chantée et une très jolie partie de guitare de J-M, Hawaiian Dub pour son côté cool, et l'excellent Pecos...
(J-P / Rockomondo - Reims - Fr. - 1999)

Universeel klanktapijt.
In de introductie van de live-versie van 'Yep' merkt Chantal Pattyn op dat Jean-Marie Aerts niet langer als de beesten rockt en TC Matic achter zich gelaten heeft, om zich met dezelfde gedrevenheid in het universum van samples en beats te storten. ... De cd 'Autonome' is een bijzonder eclectisch werkstuk waarin jong en oud mekaar ontmoeten in muziekstijlen uit de vier windstreken, zoals songtitels als 'Fiesta', 'Hawaiian Dub' en 'Muslim' al doen vermoeden. "Autonome" is niet voor de hitlijsten of discotheken bedoeld, maar voor de aandachtige luisteraar die zich volledig wil overgeven aan JMX' experimenten en die daarbij zal ontdekken dat Jean-Marie Aerts nog altijd Belgiës gitaargod nummer één is.
(Pas-uit - 1999)

Voor 'Loopeli' heb je niemand minder dan Kaz Lux zelf weten te strikken voor de zang. 'Ik kende Kaz al van vroeger. Wij hebben ooit nog samengespeeld. Ken je 'Eli', die Lp die Jan Akkerman in 1976 samen met Kaz Lux uitbracht? Daarop vind je 'Can't Fake a Good Time' terug. Toen ik van dat nummer een loop genomen had ('Loop' + 'Eli' = 'Loopeli', snap je?), wilde ik Kaz Lux' stem live erbij hebben. Ik heb hem opgebeld en hij was meteen bereid om van Breda tot hier te komen en zijn partij in te zingen. Ik had het nummer wel al gemixt, waardoor ik het opnieuw op twee sporen analoog heb moeten overplaatsen en Kaz' stem op het derde spoor heb moeten opnemen. Op DAT heb ik vervolgens de muziek links en de stem rechts opgenomen. Dat resultaat heb ik dan tenslotte mooi laten masteren. Kaz is een fantastisch mens om mee samen te werken.' dj Donotask van Urban Dance Squad geeft met '250 BPM Freestyle' wel een flinke lap op zijn turntables. 'En dan te bedenken dat hij dat allemaal in één enkele take heeft opgenomen! Je hoort daar de meest uiteenlopende stijlen in, van free jazz tot klassiek. Die kerel is gewoonweg niet te evenaren. Mijn inbreng beperkt zich in dat nummer tot de bas , de gitaar en de rhythm programming. De titel verwijst trouwens naar het maximum aantal 'beats per minute' dat een rhythm box kan halen. Het is één van mijn favoriete nummers' 'Yep' klinkt bijzonder Afrikaans. Het doet mij zelfs een beetje denken aan Bo Diddley, gemengd met Burundi Black. 'Als kind heb ik ooit eens een paar tam tams uit Afrika gekregen. Die heb ik gebruikt voor het geloopte ritme en weet je hoe dat geruis tot stand is gekomen...? Dat is gewoon het geritsel van sigarettenblaadjes. Het resultaat klinkt inderdaad nogal Afrikaans.' Ik merk dat jij ook zoveel mogelijk zelf wil doen. 'Absoluut. In het cd-boekje zijn er, buiten de tekeningen van Els Pynoo en Shake (cfr. La Fille d'Ernest, nvdr.) zelfs een paar van mezelf en de liner notes zijn gewoon mijn eigen handschrift. Vandaar ook de titel van de cd 'Autonome'.
(Stage - 1999)

JMX is the project of Jean-Marie Aerts, former guitar player with TC Matic and Arno. As a producer Jean-Marie's wide range of adventurous experiences include amongst many others: TC Matic, Urban Dance saquad, The Neon Judgement, Jo Lemaire, Babylon Fighters, Odieu, Cobraz, El Fish... 'Autonome' comes with a free bonus cd on which some earlier 12" material. Wicked, new and fresh!
(www.pukkelpop.be 1999)


JMX: 't is niet niks
Eerste helft jaren tachtig, een moment in de Europese rock: TC Matic. 'Op die eerste repetities viel alles in elkaar, héél raar. Zo'n explosie maak je niet veel mee' Tango, blues, techno, crossover, het zat er allemaal in. Spilfiguren: Arno Hintjens en Jean-Marie Aerts. Bescheiden Aerts is er vandaag nog trots op. Zoals ook op zijn productie van Mental Floss for the Globe, de revolutionaire eerste van Urban Dance Squad. Want sinds TC Matic is er geen band in de Lage Landen die nièt door de handen van studiowizzard Aerts gepasseerd is. J-M A: 'Studio's hebben me altijd gefascineerd. Een tape liegt niet hé. Als een song goed gearrangeerd is en goed ingespeeld, moet je niets fixen in the mix. Heb ik wel eens moeten doen hoor, met Arbeid Adelt of zo. Maar dankbaar werk was Concorde van Jo Lemaire. En natuurlijk Urban Dance Squad.' Heel naturel. Sinds kort komt hij ook zelf weer naar buiten. Met JMX, een broeierig mengsel van dub, rock, funk, blues, op Autonome, de eerste cd na een aantal vinyl releases. Want vinyl lééft. Daarom ook wordt hij bijgestaan door dj Donotask, alias DNA (Arjen de Vreede) van Urban Dance Squad. JMX is kortom een project van een ouwe rot in een jonge omgeving. Aerts: 'Bof, dat heeft niets met leeftijd te maken. Ik ben 48, maar kijk eens naar John Lee Hooker. Ik krijg nog altijd een kick van volume. Zolang de frequenties goed zitten. Bovendien, die sound is voor mij heel naturel. Ik doe alles zelf, met beperkte middelen maar met ervaring. Want hoe ver ga je daarin? Het is zoals B.B. King zegt: de beste gitaar hoor ik in mijn hoofd, maar ik kan ze niet bespelen. Maar dat frustreert me niet. Zeker live. Ik kijk er naar uit. Tijdens een optreden voel ik mij fysiek veel scherper en mentaal nuttiger. Alsof mijn leven meer zin krijgt. Van toen ik op 18-19 jaar die keuze gemaakt heb: dit is het wat ik wil doen... Het enige alternatief was piloot. Maar dat kon niet omwille van mijn ogen. Maar ik ben daar altijd zot van geweest.' Twee typische jongensdromen? Toch één verwezenlijkt dan. JMX doet aan de vooravond van het optreden op Pukkelpop, vrijdag 27 augustus een try-out in Het Magazijn in Gent.
(Het Volk - 1999)